„Dwudziesty” — wiersz labiryntowy, obiekt / poezja wizualna, 2014

Andrzej Bednarczyk (ur. 1960 w Leśnej) — artysta transmedialny, malarz, twórca obiektów i książek artystycznych, poeta i eseista. Od 2020 roku rektor Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, wybrany ponownie na kadencję 2024–2028. Z krakowską ASP związany od czasu studiów na Wydziale Malarstwa (dyplom w 1986 roku w pracowni prof. Zbigniewa Grzybowskiego); był dziekanem Wydziału Malarstwa i wieloletnim kierownikiem Katedry Malarstwa. Ma na koncie ponad 50 wystaw indywidualnych i udział w ponad 200 wystawach zbiorowych na całym świecie. Jego prace znajdują się w kolekcjach m.in. Library of Congress w Waszyngtonie, British Library, Biblioteki Watykańskiej, Galerii Narodowej w Pradze i Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. Stypendysta nowojorskiej Pollock-Krasner Foundation, odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis". Sam mówi o sobie, że nie potrafi wskazać jednej techniki, w której pracuje — „bo nie wiem, co będę robił w przyszłym tygodniu".

Praca z 2014 roku, która jest jednocześnie obiektem i utworem literackim — wiersz labiryntowy. Nie ma tu jednej właściwej kolejności lektury: cztery krótkie teksty o końcu i początku dnia czyta się w porządku, który każdy wybiera sam, a każdy układ daje trochę inny sens. Można zacząć od „pogrążony w ciszy, siedziałem leniwie", można od „popijając kawę nieśpiesznie". Autor wybrał tę pracę na aukcję, bo jest bardzo osobista. Każdy swój dzień zaczyna od kawy i od nicnierobienia — a na papierze pozostał odcisk filiżanki, który artysta nazywa „naukowym dowodem, że nie kłamię". W tle tego rytuału brzmią Wariacje Goldbergowskie Bacha w wykonaniu Glenna Goulda z 1981 roku. „Wszystkim Wam życzę takich chwil. One są konieczne" — mówi rektor do przyszłych licytujących.